The Bride

The Bride is een romantisch horror drama dat is geregisseerd, geschreven en deels geproduceerd door Maggie Gyllenhaal. Na The Lost Daughter uit 2021 is dit pas de tweede film die ze zelf heeft geschreven en geregisseerd. Het verhaal speelt zich af in 1930. Het monster van Frankenstein leeft al lange tijd en gaat onder de naam Frank (Christian Bale) door het leven. Ondanks zijn nieuwe identiteit voelt hij zich eenzaam. Daarom vraagt hij Dr. Euphronius (Annette Bening) om hulp om een overleden vrouw weer tot leven te brengen. Zo creëren ze The Bride (Jessie Buckley). Alleen heeft ze naast haar herboren lichaam ook de geest van Mary Shelley in zich, waardoor beide persoonlijkheden afwisselend de controle lijken te krijgen. Hoewel Frank hoopt eindelijk een partner te hebben, wil The Bride meer dan alleen romantisch trouwen. Ze wil de wereld ontdekken en bepalen wie ze zelf eigenlijk is. Hierdoor belanden zij en Frank in verschillende chaotische situaties. Niet alleen krijgen ze de politie achter zich aan, ook weten ze onbedoeld radicale sociale bewegingen op gang te brengen.

Met deze film lijkt Gyllenhaal verschillende actuele thema’s te willen combineren. Zo speelt het verhaal in op de hedendaagse eenzaamheid onder singles, een probleem dat steeds vaker met depressie wordt verbonden. Tegelijkertijd verwijst de film naar moderne feministische discussies, zoals de bescherming van vrouwen tegen seksuele intimidatie en misbruik binnen de MeToo-beweging. Het idee van een vrouw die tot leven wordt gewekt om een eenzame man gezelschap te houden, lijkt deze thema’s interessant te kunnen samenbrengen. In de praktijk voelt het geheel echter te rommelig uitgewerkt. Gyllenhaal had kritischer naar haar eigen verhaal kunnen kijken en bepaalde elementen kunnen schrappen. Zo verwerkt ze ook meerdere verwijzingen naar het werk en leven van Mary Shelley. Fans van het oorspronkelijke Frankenstein verhaal zullen deze details waarschijnlijk herkennen, maar voor een jonger publiek voelen ze eerder als losse verwijzingen zonder duidelijke functie. Hierdoor botst haar moderne visie soms met de nostalgische elementen die ze tegelijk probeert te gebruiken. Het centrale idee van The Bride, die opnieuw tot leven komt en haar eigen identiteit probeert te ontdekken, terwijl ze ook met fragmenten van haar vorige bestaan wordt geconfronteerd, was op zichzelf al sterk genoeg geweest. Het toevoegen van Mary Shelley’s geest maakt het verhaal alleen drukker. Jessie Buckley speelt de wisseling tussen deze persoonlijkheden wel overtuigend, waardoor haar personage soms bijna een vrouwelijke variant van Gollum lijkt. Toch levert dit weinig echt interessante conflicten op. De geest van Shelley voelt meer als een oudere stem die de jongere persoonlijkheid probeert te sturen. Hierdoor ontstaat het gevoel dat Gyllenhaal te veel ideeën tegelijk probeert samen te brengen. Met een strakker gefocust verhaal had The Bride waarschijnlijk een duidelijker en krachtiger film kunnen zijn. Dat dit pas haar tweede regiewerk is, valt op sommige momenten wel te merken. Gyllenhaal kiest er vaak voor om scènes vrij veilig in beeld te brengen. Thema’s rond MeToo of de relatie tussen Frank en The Bride worden voorzichtig behandeld, waardoor emotionele impact en passie soms ontbreken. Ook de actie wordt vrij terughoudend gefilmd. Wanneer Frank bijvoorbeeld The Bride beschermt tegen anderen, worden deze momenten vaak onrustig of onduidelijk in beeld gebracht. De camera beweegt regelmatig zo veel dat het lastig wordt om de actie goed te volgen. In andere gevallen zie je alleen het eindresultaat, waarbij tegenstanders al zijn uitgeschakeld. Christian Bale en Jessie Buckley proberen de film wel te dragen, maar het rommelige script werkt hen tegen. Daarnaast heeft Gyllenhaal meerdere acteurs gecast met wie ze eerder heeft samengewerkt, of met wie ze een persoonlijke band heeft. Zo verschijnen ook haar broer Jake Gyllenhaal en haar man Peter Sarsgaard in de film. Deze personages krijgen echter weinig betekenisvolle momenten. Peter Sarsgaard vormt samen met Penélope Cruz een agentenduo dat Frank en The Bride probeert te stoppen. Hun verhaallijn voegt echter weinig toe en voelt eerder als een extra subplot die de film onnodig langer maakt. Met minder aandacht voor deze personages had het verhaal waarschijnlijk strakker en duidelijker aangevoeld. Ik geef de film als cijfer een: