In the Grey

In the Grey is een nieuwe actiethriller, geregisseerd, geschreven en deels geproduceerd door Guy Ritchie, regisseur van Snatch en Sherlock Holmes. Een geheim team van eliteagenten werkt in de schaduw aan een missie om een gestolen miljard terug te krijgen uit de handen van een corrupte tiran. Hiervoor moeten ze met een strategisch plan komen, inclusief genoeg back-upplannen voor als het kleinste misloopt, zodat hun missie toch succesvol kan blijven verlopen.

De eerste helft van de film draait vooral om de stappen waarmee het team traint en zich voorbereidt om hun missie zo snel en succesvol mogelijk te laten verlopen. Zo tonen ze meerdere varianten van stappen die genomen kunnen worden om te zien welke het meest succesvol en snelst uitgevoerd kunnen worden. Verder laten ze ook de mogelijke back-upplannen zien die het team kan ondernemen mocht er tijdens de missie toch iets mislopen. In de tweede helft concentreert de film zich meer op de daadwerkelijke missie, waarbij de agenten de beste acties proberen te ondernemen om alles zo succesvol mogelijk te laten verlopen. Door de verschillende missiemogelijkheden en stappen die in het begin worden doorgenomen, kan de film soms wat herhalend overkomen en na de zoveelste variërende mogelijkheid zelfs wat langdradig beginnen aan te voelen. De film vraagt verder ook veel aandacht wanneer de personages de mogelijke stappen van de verschillende plannen met elkaar vergelijken. Daarnaast zit er wat ongeplaatste komedie tussendoor, die eigenlijk weggelaten had kunnen worden. Door de manier waarop de film begint, geeft deze ook al enigszins weg wat er ongeveer gaat gebeuren tijdens de echte missie en of alle mogelijke stappen en back-upplannen wel echt nodig waren. Ik geef de film als cijfer een:

The Sheep Detectives

The Sheep Detectives is een detective-mysterie geregisseerd door Kyle Balda, regisseur van Despicable Me 3 en de eerste Minions-film. Herder George (Hugh Jackman) zorgt goed voor zijn schapen en leest ze zelfs elke avond een detective-mysterie voor. Als de schapen ontdekken dat George op een dag vermoord lijkt te zijn, helpen ze de mensen met de kennis die ze uit de voorgelezen detectiveverhalen hebben opgedaan, om erachter te komen wat er precies met George is gebeurd en wie daarvoor verantwoordelijk is.

Dit detective-mysterie is meer gericht op jongere kijkers, voor wie dit misschien wel hun eerste detective-thrillerfilm kan zijn. De film wordt daardoor niet te ingewikkeld gemaakt en is verder gevuld met komische momenten en humor die hen kan aanspreken of aan het lachen kan maken. Er zitten ook enkele lichte komische momenten in voor volwassen kijkers, maar voor hen kan het mysterie wel wat voor de hand liggend zijn en kunnen ze de echte dader mogelijk al vóór de onthulling ontmaskeren. Gelukkig hebben ze de film verder ook goed gevuld met emotionele momenten en levenslessen. Oudere kijkers zullen de CGI waarschijnlijk sneller herkennen en zien dat de meeste dieren niet echt aanwezig zijn in de film, maar jongere kijkers zullen dit minder snel opmerken. IK geef de film als cijfer een:

Mortal Kombat II

Mortal Kombat II is het vervolg op de reboot van de gameverfilming Mortal Kombat uit 2021. Dit vervolg is opnieuw geregisseerd door Simon McQuoid, die ook de eerste film regisseerde. De strijders van Mortal Kombat voeren nu een duister gevecht om de heerschappij van Shao Kahn (Martyn Ford) te beëindigen. Tijdens deze strijd krijgen ze hulp van Johnny Cage (Karl Urban).

Bij dit vervolg lijken de makers meer te hebben gekeken naar de mindere feedback die de eerste film kreeg. Zo richten ze zich meer op de gevechten waar de videogame bekend om staat. Hierdoor lijkt het soms alsof je naar beelden kijkt van anderen die het spel spelen, terwijl je als kijker zelf nooit aan de beurt komt. Dat kan leuk zijn voor fans om de herkenbare gevechten terug te zien, maar het kan na verloop van tijd ook beginnen te vervelen. Helaas kiezen de makers er meer voor om de film op het omliggende verhaal te concentreren dan op de gevechten. Bij de gevechten is soms nog wel te zien wanneer deze plaatsvinden voor een greenscreen of op een kleinere filmset. Verder valt ook op welke acteurs echt kunnen vechten en bij wie het meer bij acteren blijft. Ik geef de film als cijfer een:

The Strangers: Chapter 3

The Strangers: Chapter 3 is het derde en laatste deel van de nieuwe The Strangers-trilogie. Deze derde film is opnieuw geregisseerd door Renny Harlin, die ook de twee voorgaande films heeft geregisseerd. Na haar ervaring met de gemaskerde moordenaars beseft Maya (Madelaine Petsch) dat ze zich misschien beter bij hen kan aansluiten dan hen te blijven bevechten en proberen te ontsnappen. Zo leert ze hen beter kennen en begint ze lichtelijk te begrijpen waarom zij als gemaskerde moordenaars mensen doden.

Om het mysterieuze drietal gemaskerde moordenaars meer achtergrond te geven, voelde als een vreemd en onnodig idee. Ze stonden tenslotte bekend als de vreemdelingen. Hun meer achtergrond geven gaat daardoor eigenlijk tegen hun eigen titel in. Hierdoor voelt deze derde film, en eigenlijk de gehele trilogie, als een onnodige toevoeging. ik geef de film als cinfer een:

The Devil Wears Prada 2

The Devil Wears Prada 2 is het twintig jaar latere vervolg op de film uit 2006. Ook dit vervolg is geregisseerd door David Frankel, die eveneens verantwoordelijk was voor het eerste deel. Door de steeds digitaler wordende modewereld moeten Andy Sachs (Anne Hathaway) en Miranda Priestly (Meryl Streep) opnieuw samenwerken om bij te blijven met alle veranderingen en hun versie van de modebladuitgeverij draaiende te houden.

Dit twintig jaar latere vervolg speelt in op hoe kranten en tijdschriften steeds ouderwetser beginnen te worden door de digitale wereld, waarin nieuws en nieuwe modetrends sneller en overzichtelijker online te vinden zijn. Verder brengt dit vervolg echter weinig nieuws met zich mee, waardoor het uiteindelijk als een overbodig vervolg kan overkomen. De gehele oude cast weer samen terugzien speelt leuk in op nostalgie, maar achteraf voelt het alsof veel van de ontwikkelingen en veranderingen die de personages in het eerste deel hebben doorgemaakt niet echt van belang meer zijn. Afgezien van de actualiteit rondom de veranderende wereld van tijdschriften komt het verhaal daardoor geregeld herhalend over. De meeste personages lijken, op enkele kleine aanpassingen na, grotendeels weer dezelfde rollen te spelen als twintig jaar geleden. Ik geef de film als cijfer een:

Michael

Michael is een muzikale biografie over de jonge jaren van de King of Pop. Deze film is geregisseerd door Antoine Fuqua, bekend van onder andere The Equalizer en Training Day. De jonge Michael Jackson (Juliano Valdi) zit samen met zijn broers in de populaire popgroep The Jackson 5. Hun vader, Joseph Jackson (Colman Domingo), bepaalt met harde hand al hun acties. Wanneer Michael (Jaafar Jackson) ouder wordt, probeert hij tegen zijn vader in te gaan om zijn eigen creativiteit om te zetten in een solocarrière. Terwijl hij zijn eigen succes opbouwt, groeit hij uit tot de nieuwe King of Pop, maar de schaduw van zijn vader blijft over hem hangen.

Deze biografie richt zich vooral op het begin van Michael Jacksons carrière en hoe hij zich losmaakte van zijn vader om een eigen muzikale richting te volgen. Oorspronkelijk was er een plan voor een langere film die meer gebeurtenissen uit zijn leven zou behandelen. Door problemen met rechten en tegenwerking van sommige producers, waaronder familieleden van Michael Jackson is de film ingekort tot gebeurtenissen tot eind jaren 80. Hierdoor kan het soms aanvoelen als een vrij standaard muzikale biografie. Sommige momenten lijken versneld verteld of zelfs volledig overgeslagen. De film eindigt op het punt waarop hij zelfstandig succesvol is geworden in de muziekwereld. De latere, meer duistere gebeurtenissen uit zijn leven worden niet behandeld, waardoor de film enigszins als een halve biografie kan aanvoelen. Jaafar Jackson is in het echt de neef van Michael Jackson en geen ervaren acteur. Toch weet hij overtuigend over te komen als zijn oom. In scènes waarin hij werkt aan creatieve ideeën en dansmoves voor muziekclips zoals Thriller en Beat It, voelt het soms alsof je naar echte behind-the-scenes beelden kijkt. Hij weet Michael Jacksons dansstijl en zangmomenten goed na te bootsen. Hij komt over als een verloren, eenzaam, maar ook verwend kind in een volwassen lichaam. Colman Domingo speelt overtuigend de rol van Joseph Jackson: een vader die zijn kinderen wil sturen, maar ook controle probeert te houden over hun leven en keuzes, vaak met een eigen financieel belang. IK geef de film als cijfer een:

Normal

Normal is een nieuwe actiethriller, geregisseerd door Ben Wheatley, regisseur van Free Fire en Meg 2: The Trench. Ulysses (Bob Odenkirk) dient als vervangende, onopvallende hulpsheriff in het stadje Normal. Hier hoopt hij aan zijn eigen problemen te kunnen ontsnappen. Wanneer Ulysses echter leert over de duistere, misdadige geheimen van Normal, moet hij toch de confrontatie aangaan met de criminelen achter deze misdaden. Alleen weet hij niet wie hij kan vertrouwen in het stadje.

Dit is, na Nobody en Nobody 2, de derde actie-/misdaadthriller met Bob Odenkirk in de hoofdrol. Deze film eindigt echter meer als een standaard, normale actiethriller. De eerste helft gaat meer over het hoofdpersonage, dat de stad en haar bewoners leert kennen, waardoor het begin wat langdradig kan overkomen. Eenmaal na de ontdekking van de verborgen misdaden verandert het meer in een actiefilm, waarin het hoofdpersonage het haast eigenhandig moet opnemen tegen de criminelen en hun handlangers. Ondanks dat het wat aan de voorspelbare kant blijft en je ongeveer kunt voorspellen wat er gaat gebeuren of hoe een tegenstander wordt uitgeschakeld, blijft het een vermakelijke actiefilm.
Bob Odenkirk komt verder goed en passend over als een behulpzame hulpsheriff, die de medebewoners graag wil leren kennen en helpt waar hij kan. Ik geef de film als cijfer een:

The Mummy

The Mummy is een herinterpretatie van de originele monsterfilm uit 1932. Deze reboot is geregisseerd, geschreven en deels geproduceerd door Lee Cronin, de regisseur van Evil Dead Rise. Wanneer dochter Katie (Natalie Grace) spoorloos verdwijnt, gaan haar ouders journalist Charlie (Jack Reynor) en verpleegster Larrissa (Lala Costa) naar haar op zoek. Wanneer het onderzoek echter doodloopt, geven ze de zoektocht op. Als Katie na acht jaar plotseling weer opduikt, keert ze terug naar huis. Tijdens deze hereniging ontdekken haar ouders echter dat er iets mis is met haar.

Na zijn succesvolle Evil Dead Rise wilde regisseur Cronin een andere horrorserie aanpakken en kwam zo uit bij The Mummy. Hij gaf zelf aan dat hij probeerde een combinatie te maken van de horrorfilm Poltergeist en de mysteriefilm Se7en. Naast elementen en verwijzingen uit deze films lijkt hij ook andere inspiratiebronnen te hebben gebruikt. Deze Mummy film doet namelijk ook denken aan horrorfilms zoals The Exorcist en Evil Dead. Deze vele verwijzingen en elementen overschaduwen echter de Mummy aspecten, waardoor de film niet altijd aanvoelt als een echte Mummy film. Cronin weet, net als in Evil Dead Rise, de film te vullen met gorige en bloederige horrorelementen. Toch eindigt de film meer als een gore horrorfilm dan als een echt enge horrorfilm. Deze effecten, zoals bloed en braaksel, komen bovendien niet altijd geloofwaardig over. In vergelijking met Evil Dead Rise is hier duidelijker te zien dat CGI is gebruikt. De film is verder helaas niet erg gedetailleerd geschreven of goed uitgewerkt. Niet alle vragen die worden opgeroepen, worden beantwoord. Je krijgt wel een idee van wat er is gebeurd, maar niet duidelijk waarom. De cast levert degelijk en passend acteerwerk, maar krijgt niet altijd het beste script om mee te werken. Personages maken regelmatig keuzes die niet logisch of realistisch aanvoelen. Zo kun je je afvragen waarom ze niet eerder medische of religieuze hulp inschakelen wanneer ze met onverklaarbare situaties worden geconfronteerd. Ik geef de film als cijfer een:

The Drama

The Drama is een nieuwe romantische komedie/drama, geregisseerd, geschreven en deels geproduceerd door Kristoffer Borgli, regisseur van Dream Scenario. Charlie (Robert Pattinson) en Emma (Zendaya) zijn een gelukkig koppel dat bijna gaat trouwen. Voor hun huwelijk brengen ze, onder het genot van wat drank, tijd door met vrienden, waarbij iedereen een schokkend geheim uit zijn of haar verleden deelt. Tijdens Emma’s beurt vertelt ze iets onthullends, waardoor haar vrienden en haar toekomstige man haar met andere ogen gaan bekijken. Haar onthulling zou hun aanstaande huwelijk wel eens in gevaar kunnen brengen.

Deze film speelt in op de vraag in hoeverre mensen en vooral mensen in relaties elkaar echt moeten kennen, en of er ruimte is voor ‘nobele leugens’ en onwetendheid. De onthulling kan bij kijkers verschillend vallen: de één zal het erger vinden dan de ander. De duistere, schokkende gebeurtenis kan daardoor door iedereen anders worden geïnterpreteerd. Hoewel er extra achtergrondinformatie wordt gegeven, zal de ene kijker daar genoeg aan hebben, terwijl de ander misschien meer wil weten. Zo kan deze film door iedereen op een eigen manier worden ervaren. Robert Pattinson en Zendaya komen geloofwaardig over als geliefden en hebben een passende chemie. Die dynamiek verandert echter na de duistere onthulling uit het verleden van Zendaya’s personage. Zendaya weet overtuigend iemand neer te zetten die met schuldgevoelens uit haar verleden probeert om te gaan, terwijl ze tegelijk probeert de controle te behouden, ondanks de meningen van anderen – en vooral die van haar toekomstige man. Robert Pattinson komt naast een geloofwaardige toekomstige echtgenoot ook sterk over als iemand die nieuwe informatie over zijn geliefde op een respectvolle manier probeert te verwerken en te accepteren, ondanks de mogelijke gevolgen voor hemzelf. Ik geef de film als cijfer een:

The Super Mario Galaxy Movie

The Super Mario Galaxy Movie is het vervolg op The Super Mario Bros. Movie uit 2023. Dit vervolg is opnieuw geregisseerd door hetzelfde regieteam, Aaron Horvath en Michael Jelenic. Wanneer prinses Rosalina (stem van Brie Larson) wordt ontvoerd door Bowser Jr. (stem van Benny Safdie), moet prinses Peach (stem van Anya Taylor-Joy), samen met Mario (stem van Chris Pratt), Luigi (stem van Charlie Day), Toad (stem van Keegan-Michael Key) en hun nieuwe vriend Yoshi (stem van Donald Glover), hem zien te stoppen. Dit moeten ze doen voordat hij niet alleen het Mushroom Kingdom, maar ook het hele sterrenstelsel weet te bedreigen en zijn vader Bowser (stem van Jack Black) weer weet te bevrijden. Tijdens dit avontuur ontmoeten ze vele nieuwe wezens, waarvan sommigen hen een helpende hand bieden.

Na het financiële en fanmatige succes van de eerste film wisten de filmstudio en de gameontwikkelaar achter de film dat er een vervolg zou komen. Dit vervolg hebben ze gevuld met meerdere bekende personages en locaties uit de bekende gameserie. Hierdoor lijkt het alsof de film meer focust op fanservice dan op het vertellen van een sterk en duidelijk verhaal. Daardoor kan het verhaal lastig te volgen zijn voor mensen die minder bekend zijn met de games waarop deze gebeurtenissen zijn gebaseerd. Voor jongere kijkers blijft de film echter wel vermakelijk, omdat zij de kans krijgen hun favoriete personages op het grote scherm te zien. De animatie van de film ziet er opnieuw goed en passend uit, zeker voor fans en kenners van de games en de bijbehorende personages. Door het volle verhaal en de vele personages krijgen niet alle stemacteurs evenveel ruimte om zich te onderscheiden. Anya Taylor-Joy krijgt in dit vervolg de meeste ruimte om haar personage meer diepgang te geven. De personages van Chris Pratt en Charlie Day zijn vooral bezig met hun eigen zijmissie, die pas tegen het einde echt samenkomt met het hoofdverhaal van prinses Peach en haar missie om prinses Rosalina te redden van Bowser Jr. Ik geef de film als cijfer een:

They Will Kill You

They Will Kill You is een nieuwe horror-actiekomedie, geregisseerd, deels geschreven en geproduceerd door Kirill Sokolov, bekend van Papa, sdokhni. Zazie Beetz speelt Asia Reaves, die een nieuwe baan aanneemt in het Virgil-flatgebouw. Naast haar werk heeft ze nog een andere missie: het opsporen van haar jongere zusje Maria (Myha’la), die voor het laatst gezien is in The Virgil. Tijdens haar zoektocht ontdekt Asia dat The Virgil het hoofdkwartier is van een satanistische sekte, die haar als het volgende offer voor de duivel ziet. Ze moet zich een weg vechten door het gebouw om te overleven.

De film komt al snel over als een vermakelijke, maar overdreven bloederige horrorcomedy, in de stijl van een goedkopere Kill Bill. Verder lijkt de film een mix tussen Kill Bill en Rosemary’s Baby, maar dan in een duistere spoof-komediestijl. De regisseur en filmcrew zijn echter geen Quentin Tarantino. Ondanks dat veel actie—zoals afgehakte lichaamsdelen—doet denken aan Kill Bill, of momenten waarin iemand ineens ver wordt weggeschoten (wat doet denken aan Django Unchained), komen deze scènes niet altijd even geloofwaardig over. Tegen het einde vallen de CGI-effecten ook duidelijk op. Deze worden wel op een komische manier ingezet, maar dat moet je als kijker net liggen. De film heeft bovendien de pech uit te komen na Ready or Not (of een vergelijkbaar vervolg), omdat beide films draaien om een soortgelijk concept waarin satanistische sektes de hoofdpersonages willen offeren. Daardoor kan het wat repetitief aanvoelen als je ze kort na elkaar bekijkt. Voor Zazie Beetz is dit een van haar eerste grotere hoofdrollen in een film. Ondanks het zware werk weet ze haar rol overtuigend en passend neer te zetten. Het is duidelijk dat ze zich aangetrokken voelde tot het script en het project. Andere castleden, zoals Patricia Arquette, Heather Graham en Tom Felton, zetten hun rollen als leden van de satanistische sekte op een passende en komische manier neer. Ik geef de film als cijfer een: