Crime 101

Crime 101 is een nieuwe misdaadthriller geregisseerd, geschreven en deels geproduceerd door Bart Layton, regisseur van American Animals en The Imposter. Davis (Chris Hemsworth) is voor de politie in Los Angeles een ongrijpbare dief, die rechercheur Lou (Mark Ruffalo) toch probeert op te pakken, terwijl zijn eigen leven niet zo soepel verloopt. Voor zijn laatste diefstal kruist Davis het pad van Sharon (Halle Berry), een vrouw die in de verzekeringswereld zit en door minder succesvolle dagen steeds minder serieus wordt genomen door haar verzekeringsmaatschappij. Zo kunnen de twee elkaar helpen bij een miljoenenroof, maar of ze elkaar echt kunnen vertrouwen, blijft de vraag. Mocht Davis niet succesvol zijn bij deze miljoenenroof, dan hebben andere criminelen boven hem de meer brute crimineel Ormon (Barry Keoghan) op de klus gezet, die hardhandiger met deze missie om zal gaan.

Dit is een interessante misdaadthriller die qua verhaalvertelling en locatie wel wat kan doen denken aan de klassieker Heat uit 1995. Beide films gaan namelijk deels over een agent en een crimineel die elkaar te slim af proberen te blijven, maar ook over hun carrière en persoonlijke leven. De film is mooi in beeld gebracht en gebruikt de locatie van Los Angeles passend voor het verhaal. De film heeft wel een trage opbouw, waarin je de verschillende personages eerst naast elkaar leert kennen. Wanneer de personages uiteindelijk samenkomen, ontstaan er meer samenwerkingen en confrontaties, waarin ze moeten ontdekken wie ze wel en niet kunnen vertrouwen. Dit blijft als kijker interessant om te volgen: welke samenwerkingen vertrouw je zelf, en blijken dat uiteindelijk ook de juiste keuzes voor de personages? De cast zet het acteerwerk sterk en passend neer. Chris Hemsworth speelt een meer goedaardige crimineel, die liever niet te veel geweld gebruikt, zolang hij maar succesvol zijn misdaden kan plegen. In zijn privéleven is hij echter een meer onzekere man. Halle Berry speelt een vrouw die door haar oudere leeftijd steeds minder serieus wordt genomen binnen haar bedrijf en het risico loopt vervangen te worden door een jongere kracht. Mark Ruffalo speelt een oudere agent die in een scheiding zit en wat uit conditie lijkt te zijn voor zijn werk, maar dit toch op een ouderwetse manier probeert vol te houden, ook al botst hij daardoor met jongere collega’s. Door deze manier van vertellen krijgen de personages naast hun carrière ook voldoende persoonlijkheid, waardoor je als kijker meer om hun kunt geven en beter begrijpt waarom ze de keuzes maken die ze maken. Ik geef de film als cijfer een: