28 Years Later: The Bone Temple

28 Years Later: The Bone Temple is het vervolg op 28 Years Later van vorig jaar en daarmee de vierde film in de 28 … Later filmserie. Deze film is geregisseerd door Nia DaCosta, bekend van Candyman (2021) en The Marvels. Het verhaal is opnieuw geschreven door Alex Garland, die ook het eerste en derde deel van de filmserie schreef. Na de gebeurtenissen uit het vorige deel wordt Spike (Alfie Williams) ingewijd in de strategische crew onder leiding van Sir Jimmy Crystal (Jack O’Connell), die de groep op zijn eigen manier door de geïnfecteerde wereld probeert te leiden. Ondertussen is dr. Ian Kelson (Ralph Fiennes) nog steeds bezig met zijn onderzoek naar de geïnfecteerden, om te ontdekken of er nog iets echt menselijks in hen zit.

In dit vervolg probeert Nia DaCosta de film duidelijk in haar eigen stijl neer te zetten, zonder Danny Boyle en Alex Garland te kopiëren. Wel maakt ze gebruik van enkele bekende filmtechnieken, zoals aangepaste sluitertijden bij de opnames van de geïnfecteerden, om hen op een meer horrorachtige manier in beeld te brengen. Net als in het vorige deel vertelt deze film opnieuw twee grotendeels losstaande verhalen die pas richting het einde van de film meer samenkomen. Deze verhaallijnen laten zien hoe mensen met kwade bedoelingen proberen te overleven in een apocalyptische wereld, terwijl anderen hoopvol blijven zoeken naar oplossingen. Doordat de focus op verschillende personages ligt, komen de geïnfecteerden minder vaak in beeld dan voorheen. De sadistische cult brengt de meeste horrorelementen in de film, vooral door de manier waarop ze omgaan met mensen die niet tot hun groep behoren. Deze cult neemt gaandeweg een groot deel van de film over, waardoor het personage van Alfie Williams meer op de achtergrond raakt. Jack O’Connell en zijn cult krijgen hierdoor de meeste schermtijd. Hun wereldbeeld is echter beperkt en wordt niet voldoende uitgelegd, waardoor hun kwade bedoelingen moeilijk volledig te begrijpen of te accepteren zijn. Het personage van Ralph Fiennes krijgt in dit deel juist meer ruimte om verder uitgewerkt te worden. Hij speelt een eenzame, maar hoopvolle dokter, die door middel van experimenten probeert de geïnfecteerden beter te begrijpen. Ik geef de film als cijfer een: